الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

221

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

خطبه - 176 از خطبه‌هاى امام ( ع ) كه در آن مردم را موعظه ، و فضائل قرآن را بيان و از بدعتگزارى نهى كرده است ( 345 . ) اندرز به مردم از آنچه خداوند بيان فرموده است بهره بگيريد ، از موعظه و اندرزهاى خدا پند بپذيريد ، و نصيحتهاى او را قبول كنيد ، زيرا خداوند با دليلهاى روشن راه عذر را به روى شما بسته ، و حجت را بر شما تمام كرده است ، اعمال و كردارى را كه دوست دارد برايتان بيان نموده و آنچه را كه منفور مىدارد براى شما شرح داده است ، تا از آنها تبعيت كنيد و از اينها دورى گزينيد ، چه اين كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم همواره مىفرمود : بهشت در لابلاى ناراحتيها و دوزخ در لابلاى شهوات پيچيده شده است » آگاه باشيد ! هيچ طاعتى نيست جز اين كه طبع انسان از انجام آن ناراحت است ، و هيچكدام از گناهان و معاصى يافت نمىشود جز اين كه با تمايلات و غرائز حيوانى انسان سازگار است ! بنا بر اين رحمت خداوند بر كسى باد كه از شهواتش خوددارى كند و هوسهاى سركش نفس را ريشه كن سازد ، زيرا مشكل‌ترين كار جلوگيرى از همين نفس سركش است كه هميشه ميل به معصيت و گناه دارد . اى بندگان خدا ! بدانيد كه مؤمن صبح و شام به خويش بد گمان است ، همواره از خود عيب مىگيرد و طالب تكامل و افزايش كار نيك از خويش مىباشد . بنا بر اين همچون پيشينيان و گذشتگان خود ، كه پيشاپيش شما بودند باشيد ، آنها به مسافرى مىماندند كه عمودهاى خيمهء زندگى را بر گرفته و طى طريق مىنمودند ( آنها با اعمال پاك خويش و ترك وابستگى به زرق و برق دنياى مادى همواره آماده سفر به سراى ديگر بودند )